نیازی به تلویزیون ندارم

نویسنده: امین محمدی، محمد اشعری
«از دور» معلوم بود که یکی از معدود آدم‌های این زمانه است که جانِ بحث کردن دارد و هنوز می‌شود با او پشت یک میز نشست، جروبحث کرد...
«از دور» معلوم بود که یکی از معدود آدم‌های این زمانه است که جانِ بحث کردن دارد  و هنوز می‌شود با او پشت یک میز نشست، جروبحث کرد و آخرش دست داد و با لبخند و سلفی از جا بلند شد. این تصور ما بود از کسی که یک سال تمام، با پادکست‌ها و ویدئوهای کوتاهش در اینستاگرام و تلگرام شهره شد و حرف‌های -گاه- تند و تیزش با آن سبک بیان منحصربه‌فرد، بین جوان‌ها دست به دست شد. «سید حسن آقامیری» یکی از روحانیونی است که راه شهرت را جور دیگری طی کرد، از مسیر تلویزیون و تریبون‌های مهم و مراسم شناخته شده به شهرت نرسید، از راه جوانانه فضای مجازی سری بین سرها در آورد و بین قشر خاصی از جوانان محبوب شد. منبرهای شلوغش در دهه‌ی محرم، حاصل همین شهرت از راه خاص است. با او قرار گذاشتیم تا این‌بار «از نزدیک» ببینیمش و به جای مصاحبه‌های معمول و تعریف و تمجیدی، با او سر چالش‌های جدی را باز کنیم. انگار که از پس یک‌سال حرف و حدیث نشسته‌ایم و می‌خواهیم همه‌ی سؤال‌ها و چالش‌ها را -تا جایی که می شود!- مرور کنیم و جواب بگیریم. جالب این‌جا بود که این دیدار «از نزدیک» در جایی منحصربه‌فرد رقم خورد؛ فرودگاه مهرآباد، ساعت 3:30 دقیقه‌ی نیمه‌شب...



ارسال پیام اشتراک



 
 
 Security code